Een GIS is méér dan een 'toverlantaarn' voor gelikte plaatjes. Het is een onmisbaar onderdeel aan het worden van de e-overheidsdienstverlening en de efficiëntie van gegevens-management binnen de overheid. Op basis van autorisatie is het mogelijk geworden om verschillende gebruikersprofielen te definiëren die elk een eigen deelverzameling van de beschikbare geo-data te zien geven aan de specifieke gebruiker. Zo krijgt een burger natuurlijk toch andere gegevens te zien dan een beleidsmedewerker. Waar de eerste liever 'hapklare brokken' tot zich neemt, zal de laatste beter zijn weg vinden met meer ongestructureerde en minder expliciete data.
Een modern GIS dat voldoet aan de richtlijnen onderscheidt zich van meer traditionele GIS oplossingen door een aantal zaken:
- Het bezit koppelvlakken om binnen een aanwezige ICT-architectuur gegevens uit te wisselen met andere databases, indien deze nog niet voorzien zijn van webservices.
- Het geeft de mogelijkheid om verschillende bestandsformaten in te lezen, zolang deze formaten nog niet gebaseerd zijn op open standaarden.
- Het is in staat middels webservices (WMS, WFS, ed) gegevens uit te wisselen met andere systemen, binnen en buiten de eigen organisatie.
- Het werkt zowel binnen het eigen netwerk als via het internet op basis van deugdelijke beveiliging en autorisatie.
- Het is inzichtelijke en daarmee geschikt voor aanpassingen door anderen mogelijk, zodat de gebruiker feitelijk leveranciersonafhankelijk is.
Kortom interoperabiliteit, flexibiliteit, toekomstvastheid en leveranciersonafhankelijkheid zijn gewaarborgd.